Waar we geleidelijk aan van af moeten in ons dorp: geld


Ik weet dat ik nu een van de meest gevoelige onderwerpen aansnij voor ons dorp: de rol die geld er zal spelen, of, eerder niet zal spelen. 
Dus, ik zal mijn woorden wikken en wegen.
De factor geld is zo gevoelig omdat het het fundament is waarop onze huidige destructieve samenlevingen allemaal gebaseerd zijn, en als we van deze destructieve energie af willen en dus intens blij willen worden, zullen we ook moeten zorgen dat we minder en minder afhankelijk worden van geld. 
Een van de meest essentiële zaken die we de volgende jaren als inwoners van ons dorp zullen doen, is af geraken van een van de zwaarste angsten die in ons bewustzijn en in ons lichaam verankerd zit, namelijk dat we geen waardig leven kunnen leiden zonder een voldoende grote som geld op onze bankrekening.

Moeten we dan meteen zonder geld kunnen leven? Nee, dat dat hoeft niet, en dat kan op dit moment voor de meesten onder ons ook niet.  
Wat dan wel? We zullen als individuen en als dorp de eerstvolgende jaren door een proces gaan waarbij we letterlijk kunnen ervaren dat we zonder al te veel geld – en net daarom!! – een fantastisch leven kunnen leiden.
Al maanden gonst de uitdrukking “een simpel leven” door mijn hoofd, daar gaan we naar toe: simpele levens, zonder te moeten ‘werken om den brode’.

Al maanden gonst de uitdrukking “een simpel leven” door mijn hoofd, daar gaan we naar toe: simpele levens, zonder te moeten ‘werken om den brode’.

Simpel gezegd wil ik een dorp creëren waar we als collectief langzaam overtuigd geraken dat als we op een dag zonder geld zouden komen te zitten (wat niet ondenkbaar is), we perfect verder kunnen zonder in te boeten op ons gevoel van blijheid en liefde.    
Daartoe zullen we als collectief langzaam aan gaan ervaren dat we het samen redden zonder al te veel geld. Dit zal een proces zijn dat ettelijke jaren zal duren, en die tijd hebben we ook nodig om van die angst af te kunnen raken.

Hoe wil ik daar zelf aan beginnen?
Het belangrijkste is voor mij op korte termijn te ervaren dat ik zaken kan verwezenlijken zonder dat er – veel – geld moet aan te pas komen.
Dat is de eerste stap.
Dat betekent voor mij concreet dat ik bijvoorbeeld ons eigen huis wil bouwen zonder veel geld.
Ik denk dan altijd graag aan het ‘hobbit house’ van Simon Dale die in 2009 in Wales op 4 maanden tijd een prachtig huis bouwde voor de prijs van 3000 Britse pond of 3600 euro (http://www.simondale.net/hobbit.htm). 
Het betekent voor mij ook dat ik op korte termijn een groot deel van onze eigen groenten en fruit wil gaan telen.
Deze twee zaken op zich zullen al heel veel betekenen omdat ik op die manier met mijn bewustzijn, mijn onderbewuste en mijn lichaam door een super belangrijk proces ga, waardoor elke cel in mij kan ervaren: “ik ben voor de blijheid en de liefde in mijn leven niet afhankelijk van – al te veel – geld”.

Tegelijkertijd zullen we als collectief, als dorp, samen door een gelijkaardig proces gaan (dat jaren zal duren), waarin we nog slechts voor weinig zaken afhankelijk zullen zijn van mensen buiten ons dorp.  
Ik denk dan aan inwoners die ambachten zullen opnemen: weven van stoffen, maken van kledij, bouwen van duurzame huizen, pottenbakken, houten voorwerpen vervaardigen, werken met dieren, etc…

De eerste 25 jaar zullen we nog wel wat geld nodig hebben, maar ondertussen zullen we samen met de nieuwe, jonge generatie nadenken hoe we met minder geld door het leven kunnen, en dat zullen we verder zetten tot er een generatie zal komen in ons dorp die totaal onafhankelijk zal zijn van die bedrukte velletjes papier, of binnenkort van die virtuele cijfers op onze bankrekening. En zo zal die immens destructieve energie van geld eindelijk ons dorp kunnen verlaten.

PS: mijn ultieme doel is trouwens een tandarts te vinden die een inwoner van ons dorp wordt!!

Bart Renaer
6 januari 2022

5 thoughts on “Waar we geleidelijk aan van af moeten in ons dorp: geld

  1. A geweldig: op mijn vision board plakt ook een foto van dit hobbit huis (de binnenkant)!!!
    Ik denk idd dat die schrik heel diep ingebakken zit in elke cel van ons lichaam. Ik wil nu voor mezelf de oefening maken om na te gaan wat ik denk dat ik allemaal “moet” kopen en hoeveel geld ik dan nodig heb (tandpasta, wc-papier, …) op een jaar. Misschien kan ik ook eens aan Miriam Lancewood vragen (die is heel vriendelijk en antwoordt als je haar mailt!) hoe zij sommige praktische dingen oplost. Ik zag ook ooit een filmpje van iemand die heel goedkoop en tiny woont in Los Angeles en die gebruikte de blaren van een plant als wc-papier.

    1. Ja, is het soms “Rob Greenfield”…? Ik volg die man ook al een tijdje en heb ook zijn filmpje gezien met de zachte bladeren die hij gebruikt als wc-papier… HEEL inspirerend!!! Ik ga binnenkort dezelfde oefening doen als jij beschrijft: alles eens berekenen wat ik in een jaar nodig heb aan uitgaven hier in Roemenië… Dankjewel voor de feedback!!

      1. Ja idd, hij is het!!! Ik weet niet of er een plant is in Roemenië die hiervoor kan dienen. Maar als je gezonde darmen hebt, dan moet je eigenlijk niet veel afkuisen. Awel als ik het berekend heb, maar dat zal nog een maand duren want ik ga kijken hoeveel ik per maand verbruik, zal ik het u mailen dan kunnen we vergelijken? Voor vrouwen bestaat trouwens een mooncup. Ik heb het zelf nog niet gebruikt, maar dan heb je geen tampons nodig. Sorry dat ik over al deze dingen schrijf maar ja, we moeten praktisch denken ook he! Dankuwel voor al de hoop die je me gegeven hebt. En een hart onder de riem voor al het werk dat je de komende tijd moet verzetten.

    2. Het is een idealistisch verhaal en ik hoop van harte dat het je gaat lukken. Maar tegenwoordig zit je zo vast aan alle ‘vaste’ kosten. Denk aan alle belastingen die je moeten betalen voor het hebben van een woning of land, een ziektekosten verzekering, kosten bij een geboorte en uitvaart. Kosten voor naar schoolgaande of studerende kinderen. Kosten voor het hebben van een voertuig. (Tenzij jullie een paard nemen, maar dan heb je ook vast eens kosten van een dierenarts) kortom hoe kijk je hier tegen aan en zie je dit ook veranderen met de jaren?

      1. Dag Kristien, ik weet niet of je de boeken van Vladimir Megre gelezen hebt. Zij vormen de basis van ons dorp. Een van de zaken die ik eruit geleerd heb, is dat we elke keer als we woorden gebruiken, hetzij geschreven, hetzij gesproken, we onze realiteit creëren. Onze gedachten materialiseren in de werkelijkheid en dat kan je heel letterlijk nemen. Voor mij is dus niet de vraag aan de orde die jij stelt: is het zo of is het anders, de vraag is: welke wereld wil je voor jezelf creëeren… En alleen jij kan daar een antwoord op geven. Ieder heeft daar zijn verantwoordelijkheid in. En niemand kan die verantwoordelijkheid van iemand anders overnemen, zo is het geconcipieerd en zo is het goed…

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *