Mijn toekomstige buren

Ik ben bezig met de creatie van ons dorp, een dorp waar het ervaren van blijdschap en liefde op nummer 1 zal staan. Een dorp van 250 hectare waar 150 gezinnen zullen wonen die een zelfvoorzienend leven zullen uitbouwen op hun familiedomein van gemiddeld anderhalve hectare groot.
In die creatie ben ik nu in een fase gekomen dat ik voorzichtig uitreik naar mensen die misschien mijn eerste buren kunnen worden.
Dat ik naar mensen uitreik, is nog maar twee weken het geval.
Voor die tijd had ik andere zaken waar ik mij op focuste: de voorbije 3 maanden was dat het zoeken van mijn weg in een land waar ons dorp zou kunnen tot stand komen: het zoete Roemenië, het geboorteland van mijn lieve vrouw.

De voorbije dagen heb ik via facebook laten weten dat ik graag wil kennis maken met mensen die geïnteresseerd zouden zijn om in ons dorp te komen wonen.
En tot mijn aangename verrassing waren er meteen mensen die contact met me zochten.
Via mail, via facebook, telefonisch, via een videobelletje en ook iemand die ik in tijden van Covid19 echt kon ontmoeten. Met andere mensen heb ik al een afspraak ingepland staan.

Sinds ik die contacten gehad heb, vooral het bellen en het ontmoeten, heb ik een heel leuk gevoel gekregen: een heel leuk, spannend gevoel heb ik dezer dagen: ik besef nu plots dat ik contacten aan het leggen ben met mensen die potentieel mijn buren kunnen worden, en dat tot het einde van mijn leven!!
Het is geen contact van eventjes, of een buur die ik af en toe eens zal spreken, of een vriend die me dierbaar is en die ik af en toe opzoek.
Het zijn mensen waarmee ik samen een dorp zal creëren… een dorp van liefde en blijdschap, wat een heel intens en rijk gebeuren zal zijn voor de rest van mijn leven.
Na mijn vrouw en mijn gezin, zullen deze mensen me het meest dierbaar zijn.
Ik zal om hen geven vanuit het diepste van mijn hart, ik zal mezelf aan hen geven zoals ik dat aan niemand anders zal doen.
Ik zal van hen houden met alles wat ik in me heb.
Ik voel voor het eerst ook die liefde voor mijn zielsfamilie in mijn hart.  

“Ik zal om hen geven vanuit het diepste van mijn hart, ik zal mezelf aan hen geven zoals ik dat aan niemand anders zal doen.”

In de gesprekken die ik de afgelopen dagen heb, voel ik ook dat we dat contact van beide kanten als heel intens ervaren.
Van beide kanten voelen we dat we praten over een engagement dat heel diep gaat.
Natuurlijk weten we geen van beiden op dit moment of we effectief elkaars buren zullen worden, of we een soort zielsfamilie gaan worden. Maar ik voel aan het soort gesprekken dat we allebei wel zien dat dat een reële mogelijkheid is.
Het maakt bij mij heel intense, en heel mooie gevoelens los: ik besef nu meer dan ooit dat ik al mijn hele leven wacht op mijn nieuwe familie…
Ik ben er helemaal klaar voor om volmondig “ja” te zeggen tegen onze eerste buren!
“Tot binnenkort lieve buren!!”

16 thoughts on “Mijn toekomstige buren

  1. Diep geraakt door deze mooie woorden, gedachten en verlangens die ook bij mij erg groot zijn (en al zo oud). Het mogen leven met en tussen zielsverwanten, een echte zielefamilie (daar waar mijn “echte” familie zo vreemd/afstandelijk voelt, zal deze familie, althans reeds in mijn dromen, aanvoelen als werkelijk en eindelijk mogen thuis komen en zijn wie ik werkelijk ben, ontdaan van alle maskers ter bescherming die hier nodig zijn en ontdaan van alle onzekerheid mbt mijn plaats en nut in de samenleving en voor anderen). Samen leven op een manier die niet alleen de natuur koestert, maar ook ons diepste Zelf en ons samen uitnodigt om ons Hoogste Zelf te mogen/proberen zijn. Samen leven in eenvoud en verbondenheid. Samen leven met voor eenieder een plaats, hoe klein of groot je ook bent, hoe sterk of hoe kwetsbaar ook. Zou dat ooit kunnen? Bart, je laat een lichtje schijnen dat uitzicht geeft op waar ik in stilte zo van droom (een wereld vol Anastasiadorpen, waar mensen kunnen terugkeren naar een leven zoals het eigenlijk bedoeld is en waarbij we vrij en soeverein zelfvoorzienend mogen (leren) leven in onze eigen Ruimte van Liefde, omgeven door warme buren die net zo leven). Waar ik nog ga belanden ooit, ik weet het nog niet. Maar dat Roemeense dorp, daar hoor ik graag meer van ? En wat ik doen kan om te helpen dit te realiseren, hoe klein misschien ook, ik zal het doen met gans mijn ❤ en in vreugde omdat dit gewoon een ZALIG project is ?

  2. Ik ben heel geïnteresseerd in het dorp en wil hier graag aan meewerken. Ik woon nu in een houten blokhut in Nederland dat ik zelf gebouwd heb en heb eerder een huis gebouwd van natuursteen in Thailand. Ik heb vanaf mijn twintigste 45 jaar in biologische bedrijven gewerkt eerst in loondienst en later als zelfstandige. Roemenië is een prachtige locatie. Ik hoop je snel te ontmoeten.

    1. Dag Johannes,
      Leuk die zelfgemaakte blokhut en al het andere!!
      Misschien kunnen we even kijken hoe we elkaar zien of contact met elkaar hebben.
      Mijn e-mailadres is Bart.renaer@gmail.com, en mijn gsm-nummer is 0032/498/32.58.00.
      Alsjeblieft en tot hoors!!
      Bart
      (Ik ben op dit moment in Temse, niet ver van Antwerpen)

  3. Klinkt als muziek in de oren. Ik hoop dat je vrouw enkele vrienden of familieleden heeft die kunnen tolk spelen want in het begin zal een enkele tolk niet genoeg zijn om rap genoeg een groep huisjes te helpen/laten bouwen die dan onderdak kunnen geven niet enkel aan de ‘buren’ maar ook tijdelijk aan de volgende nieuwelingen die er steeds maar bij komen.

    1. Dag Johan,
      Het is zo dat we willen dat MINSTENS 50 % van de bewoners of de gezinnen het Roemeens als moedertaal heeft, liefst meer, bvb. 70 %.
      Van de mensen met een andere moedertaal zullen we vragen dat ze na 5 jaar vrij vlot het Roemeens hanteren.
      Ik leer het nu ook elke dag.
      Vrij vlug kan je al je plan trekken in een andere taal, dus dat komt wel goed.
      We verwachten dat ons dorp over 20 jaar gezien al zijn inwoners zal hebben, dus met een gespreide groei is dat elk jaar 7 nieuwe gezinnen.
      Ook dat lijkt ons een mooi en haalbaar ritme…
      Tot later!
      Bart

  4. Lieve Bart,

    Ik weet niet hoe ik moet omschrijven wat ik voel. Ik vind het best spannend omdat ik bij jullie misschien wel de manifestatie van mijn droom heb gevonden. Een veilige plek in de natuur waar ik helemaal thuis ben en waar mijn toekomstige kinderen geboren kunnen worden, tussen liefdevolle mensen die als mijn broers en zussen voelen. Samen lachen, spelen als kinderen en er voor elkaar zijn. Samen het leven vieren en gelukkig zijn als nooit tevoren. Ik voel hetzelfde hartstochtelijke verlangen als jij, en voelde het terwijl ik jouw stukken las. Ik heb het eerste hoofdstuk van je boek gelezen en ik herkende er veel in. Wat me opviel was dat ik ongeveer hetzelfde heb ervaren als jij met de hulpverlening, maar dan vanuit het tegenovergestelde perspectief. Eén van de redenen waarom ik me zo onveilig voelde en er zo’n diep verlangen ontstond naar een veilige plek met mensen die vanuit hun hart leven en geen protocollen en regels volgen. Toen ik mijn grote liefde ontmoette ontstond daarbij nog het verlangen van ons beiden om kinderen te krijgen en dat heeft mij echt bewogen om mijn droom te gaan waarmaken, omdat ik pas kinderen wil krijgen wanneer ik eerst een veilige plek voor ze heb opgebouwd en mezelf geheeld heb. Het stukje mezelf helen ben ik voor mijn gevoel nu aan het afronden, al zal het laatste stuk heling volgens mij plaatsvinden wanneer ik me echt tussen liefdevolle zielsverwanten bevind en goede ervaringen met mensen zal hebben. Maar de afgelopen jaren heb ik grotendeels in afzondering geleefd om mezelf te helen. Ik voel nu dat ik een volgende fase inga. Ik wil graag een keer met je videobellen, en je boek lezen en je blogs volgen om te gaan verkennen wat dit voor gevoel is wat me zo aantrekt en of het inderdaad meant to be is. Ik zal je toevoegen als vriend op Facebook.

    Liefs Yvon

  5. Hoi.
    Kan. Ik eens komen. Voelen. Hoe het daar is.

    Lijkt me heerlijk.

    Ben. Aan. Het leren. Accordeon. Spelen. Hopelijk zijn er nog andere muzikanten.

    Kunnen. We gezellige feestjes vieren.

    Kan. Je me emailadres bezorgen. Om af te spren

    Ook weer een. Nieuxe taal. Leren. Lijkt me bijzonder leuk.

  6. Hoi Bart

    Ik had je gisteren een. Mail gestuurd.

    Het ziet ernaar uit dat hij niet vertrokken is en. Ook gewoon verdwenen.

    Ik zal straks nog eens opnieuw mailen.

    Het waren nog wat ideeën die ik wilde delen.

    Ik wil groenten leren. Fermenteren en daar bij jullie in een soort van op vrije donatie principe verhandelen(kan alles zijn, niets is gek).

    Ook de muziek die ik ga mzken., zelfde principe.

    Verder wil ik een stuk of 10 dieren. Ezels, koe, schapen. Geitjes. Border colly zwart met wit. Kippen en weet nog niet.

    Deze dieren zijn. Niet om op te eten of leeg te melken.

    Maar als levende knuffeldieren ( op momenten dat zij daar zelf zin in hebben, natuurlijk.
    Leuk voor de kinderen en ik denk dat er ook volwassenen graag langskomen voor een. Knuffeltijdje.

    Met hoeveel zijn. Jullie er al?
    En hoe gaat het met de grond: is de basis kopen, huren, vrij gebruiken(heeft Roemenië deze grond ter beschikking gesteld?

    Wel fijn. Een percentage bewoners uit andere culturen.
    Veel van elkaar te leren.

    Ik ben. Niet echt een beller.

    Liever in real time jullie daar bezoeken en verder praten.

    Lieve groeten.

    Anita

    1. Dag Anita,
      Dankjewel voor het delen.
      Ik kijk dan even of je mail er aan komt, en indien niet probeer ik je zelf te mailen.
      Ik ben nu in België, dus afspreken zou kunnen.
      Tot hoors!
      Bart
      Bart.renaer@gmail.com
      0032/498/32.58.00

      1. Oh dat is fijn. Ik wil zeker eens afspreken. Ik woon in bree.
        Maar kan. Me ook verplaatsen.
        In de mail heb ik ongeveer hetzelfde ve
        In de mail heb ik ongeveer
        Zelfdegeschreven.

        Hopelijk tot binnenkort.

  7. In hoeverre zijn je buren vrij om echt zelfvoorzienend te leven?
    …of zijn er allerlei ristricties zoals bijvoorbeeld geen dierlijke producten mogen eten?

    1. Dag Michel, we maken onze eigen afspraken met elkaar, beginnend bij twee gezinnen die afspraken maken, daarna 3, 4, etc…
      Ikzelf heb geen problemen met “dierlijke producten”… 🙂

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *